środa, 29 marca 2017

Prosta historia o morderstwie (2016) - Arkadiusz Jakubik




Już miałem pisać, że to debiut reżyserski multiaktywnego Jakubika, ale zostałem uwiadomiony, iż to już druga „Prosta historia” w jego karierze. :) Pierwsza absolutnie przeszła, przynajmniej dla mnie bez większego echa, ta natomiast może dzięki doborowej obsadzie i przede wszystkim niezłej promocji zauważona została. Widać, że tkwi w Jakubiku potencjał także w tym zakresie działalności artystycznej, że liczne role w filmach uznanych twórców przełożyły się niejako także na edukacyjny sukces w przyswajaniu warsztatu reżyserskiego. Korzystał z obserwacji mistrzów przy pracy i sam zapragnął stanąć po drugiej stronie kamery, by udanie zaistnieć w nowej roli. Konstrukcja historii zbudowana została w miarę ciekawie z licznymi przeskokami w czasie, ale płynnie bez utraty tempa i wystarczająco czytelnie by w tych manewrach się nie pogubić. Obraz mroczny i surowy w konwencji poniekąd Smarzowskiego, chociaż nie aż tak charakterystycznie bezpośredni. Na pierwszym planie ojciec i syn, ogólnie niełatwe relacje - zawodowe spiny jak i gwałtowne rodzinne tarcia, gdyż obydwaj to w niewielkiej, przeżartej układami społeczności gliniarze. Doświadczony latami babrania się w nie tylko w bandyckim brudzie senior, ojciec w silnym uścisku alkoholowego uzależnienia, frustrat w pijackim amoku maltretujący żonę i syn, jedna z ofiar jego trudnych relacji z otoczeniem. To taki szablon i nie ma przez ponad półtorej godziny wielkich zaskoczeń. Może finał, tak odrobinę, na tyle autentycznie sprzedany, że przekonuje i mimo, że od początku niby znamy zakończenie, to droga do niego trzyma w napięciu. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Drukuj